ตำนานพระฤษีตาไฟจากเมืองศรีเทพ

In the City of Sri Taep in Petchaburn there is an ancient legend referring to Por Gae Ruesi tha fai; The legend tells that the Ruler of Sri Taep was a devoted disciple of Por Gae Ruesi Tha Fai, and that he studied magical powers and meditation with Por Gae until Por Gae Ruesi had placed complete respect and faith in the loyalty of his student.

ที่เมืองศรีเทพ จ.เพชรบูรณ์ ก็มีตำนานเรื่องการสร้างบ้านแปงเมืองและการล่มของเมืองอันมีความเกี่ยวข้องกับพระฤษีตาไฟ เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก โดยตำนานเมืองศรีเทพเล่าว่า แต่เดิมกษัตริย์เมืองศรีเทพนั้นเป็นลุกศิษย์ของ พระฤษีตาไฟ ร่ำเรียนวิชาความรู้ทุกอย่างจนพระฤษีตาไฟมีความ ไว้วางเป็นอย่างมาก กระทั่งในที่สุดได้พาไปดูของวิเศษภายในถ้ำ ซึ่ง ไม่มีใครได้พบได้เห็นแต่ก่อน

There came one day where Por Gae invited his student the Ruler of Sri taep to accompany him to the depths of the cave where Ruesi Por Gae Tha Fai practised his meditative powers and develop Jhanas.Inside this cave there were two hidden wells.These wells were of a magical nature; If a person would immerse himself in the first well, he would be consumed by the well and die, leaving only a skeleton to prove the person had ever been.The second well had the miraculous quality of turning things to gold - if a person immersed himself he would be suddenly turned to gold.But the second well also had the second quality of being able to reanimate a person who had died in the first well.Taking the skeleton and immersing it in the second well would revive the person to the world of the living.

Because the Ruesi Por Gae had always been of an extremely inquisitive nature, he wanted to try the wells' powers out to see if they worked, and show this to his beloved student; he ordered his student hte ruler of Sri Taep to stand watch .In case of Por Gae being fried to death in the first well, his student should take his skeleton and immerse it in the second of the 2 magical wells, and revive the Ruesi to life again.

Once agreed on this, Por Gae proceeded to jump into the first well - the inquisitive Ruesi was consumed in a flash, leaving nothing remaining except his scorched skeleton
His apprentice however, instead of acting according to Por Gae's request, upon seeing that Por Gae was no more, the greatly loved and trusted student unfaithfully gathered his belongings and fled from the cave, because he thought that once his master was gone, he would be the most powerful entity in the region, and that no one should be able to bring harm on him now.
He should never need to fear anyone ever again after this.After a long time had passed, the Ruesi Tha Wua (cow eyes Ruesi พระฤษีตาวัว), who was an intimate friend and colleague of Ruesi Por Gae Tha Fai, began wondering what on earth could have happened to his friend Por Gae, as he had heard absolutely nothing from him for an extremely long time.He had never disappeared for such a long time till now, so Tha Wua thought that something must be wrong somehow.So Ruesi Tha Wua used supernatural powers to hover in the air, and flew to the cave of Por Gae Ruesi Tha Fai to see what was wrong.Once he got there, he journeyed deep into the depths of the cave until he discovered the skeletal remains of Por Gae in the divine well of acid. Ruesi Tha Wua understood immediately what had happened and dragged por Gae's skeleton out of the well and took it to the second well of revival and immersed his remains in the well.Por Gae was revived and came back to life.Once recovered back to his normal self, Por Gae Ruesi told the story of what had happened to Ruesi Tha Wua, along with recounting his anger and disappointment in his apprentice. Por Gae felt extremely angry and vengeful, so he chanted a kata to invoke and create a cow of extremely large proportions, and inserted deadly poison inside the belly of the cow.He cast yet another spell to transport the cow to the center of the City of Sri Taep; nobody in the town even suspected what was in store for them in the stomach of this oversize cow.Once it was dark and the city gates had been locked from within, the magical cow began to groan and roar - and the stomach of the cow exploded, releasing the poison throughout the City of Sri Taep.The Ruler of the City realized immediately that his Master had been revived, but it was too late as in the moment he realized the last citizen of Sri  Taep was screaming his dying breath, and the Ruler was breathing in the very same poison as he heard the screams.Sri Taep became a ghost town, void of life.

Such tales that are to be found in Thai history and mythology seem to indicate not just that Por Gae Ruesi Tha fai really existed, but also that he wasn't just a local village magician, but a great wizard with extremely strong spells and powers.Por Gae Ruesi Thai Fai has been revered by ancient people and is still revered by modern Thai people in both the Buddhist and Brahmin religions. Admittedly, Por Gae is more evident in the Brahmin tradition, but considering that Thai Buddhism is strongly influenced and oriented towards the brahmin faith, it is also evident that the Ruesi in Thailand were/are devoted to the Buddha as well as the brahmin pantheon of divinities (Shiva Vishnu and Brahma).The Ruesi have evidently practised elemental powers and control of the aforesaid elemental powers, as well as mind control, meditation and developing their consciousness.The only thing remaining that they did not do was become ordained as Monks of the Buddhist sangha, but still fulfilled all the requisites of ordination, and a lot more too.The Ruesi were called to be present and take part in nearly all important Buddhist ceremonies of historyIt is therefore considered that the Ruesi are to be revered and considered a great blessing to pay respects to, and is considered to be a connectiing with the lineage of our ancient forefathers and teachers of old.

Sri Taep is now a protected national heritage. It is now in the form of ruins that were discovered

		pictures left and above;The ancient city of  Sri taep อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.30-17.00 น. ค่าเข้าชม คนไทย 10 บาท ชาวต่างประเทศ 30 บาท สำหรับผู้ที่สนใจเข้าชมเป็นหมู่คณะและต้องการติดต่อวิทยากรบรรยาย ติดต่อโดยตรงได้ที่อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ อ.ศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ 67170 โทร. (056) 799466 การเดินทาง เมืองศรีเทพอยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบูรณ์ประมาณ 130 กม. ตามทางหลวงหมายเลข 21 (สระบุรี-หล่มสัก) ถึงหลักกม.ที่ 102 แล้วแยกเข้าทางหลวงหมายเลข 2211ไปอีกประมาณ 9 กม. จะเห็นป้ายบอกทางเข้าอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพอยู่ด้านขวามือ

เมืองเก่าศรีเทพ เดิมชื่อ "เมืองอภัยสาลี" ภายหลังจึงเปลี่ยนเป็น" เมืองศรีเทพ" เป็นเมืองที่สร้างขึ้นในยุคของขอมเรืองอำนาจ ซึ่งคาดว่ามีอายุไม่ต่ำกว่า 1,000 ปี
เมืองศรีเทพ เป็นเมืองที่มีคูน้ำและคันดินล้อมรอบ มีเนื้อที่ประมาณ 2,889 ไร่ หรือ 4.7 ตรกม.. ภายในตัวเมืองศรีเทพแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ เมืองส่วนใน
มีลักษณะเป็นรูปเกือบกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1.5 กม. มีช่องทางเข้าออก 8 ช่องทาง พื้นที่ภายในเป็นที่ราบลอนคลื่น มีสระน้ำและหนองน้ำกระจายอยู่ทั่วไป
และมีโบราณสถานที่ขุดแต่งแล้ว และยังไม่ได้ขุดแต่งประมาณ 70 แห่ง เมืองส่วนนอก มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าต่อกับเมืองส่วนใน มีขนาดเป็น 2 เท่าของเมืองส่วนใน มีช่องทางเข้าออก
7 ช่องทาง มีสระน้ำกระจายอยู่ทั่วไป และมีโบราณสถานกระจายอยู่แบบเดียวกับเมืองส่วนใน

โบราณสถานและสถานที่สำคัญในอุทยานฯ ได้แก่ ศาลเจ้าพ่อศรีเทพ อยู่ห่างจากประตูทางเข้าเล็กน้อยทางด้านขวามือ ศาลเจ้าพ่อศรีเทพไม่ใช่โบราณสถาน แต่เป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้านทั่วไป โดยทุกปีจะมีงานบวงสรวง ในราวเดือนกุมภาพันธ์(ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 3) ปรางค์ศรีเทพ เป็นสถาปัตยกรรมแบบศิลปะเขมรหันหน้าไปทางทิศตะวันตก ลักษณะของปรางค์สร้างด้วยอิฐและศิลาแลง ฐานล่างก่อด้วยศิลาแลงเป็นฐานบัวลูกฟัก แบบเดียวกับสถาปัตยกรรมเขมรทั่วๆ ไป เรือนธาตุก่อด้วยอิฐ ในการขุดค้นบริเวณนี้พบชิ้นส่วนทับหลังรูปลายสลักราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 ซึ่งน่าจะเป็นการสร้างเพิ่มหลังจากโบราณสถานเขาคลังใน ต่อมาประมาณพุทธศตวรรษที่ 18 มีการพยายามจะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงใหม่แต่ไม่สำเร็จ โดยได้พบชิ้นส่วนทิ้งกระจัดกระจาย โบราณสถานอื่น ๆ นอกจากโบราณสถานหลักแล้วยังมีโบราณสถานย่อยๆ กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป เช่น ทิศใต้ของเขาคลังใน พบโบสถ์ก่อด้วยศิลาแลง พบใบเสมาหินบริเวณใกล้หลุมขุดค้น และพบโบราณสถานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสสมัยทวารวดี ซึ่งได้มีการก่อสร้างทับในระยะที่รับเอาศาสนาพราหมณ์เข้ามา จึงเห็นได้ว่าบริเวณเมืองชั้นในเดิมน่าจะเป็นเมืองแบบทวารวดีและมีการสร้างสถาปัตยกรรมเขมรในระยะหลังเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ทางทิศใต้ยังพบอาคารมณฑปแบบทวารวดีขนาดใหญ่ และมีการพยายามเปลี่ยนแปลงให้เป็นเทวาลัยประมาณต้นศตวรรษที่ 18 แต่ไม่สำเร็จ เช่นเดียวกับปรางค์ศรีเทพ สระแก้วสระขวัญ สระแก้วจะอยู่นอกเมืองไปทิศเหนือ ส่วนสระขวัญจะอยู่ในบริเวณเมืองส่วนนอก สระน้ำทั้งสองสระนี้มีน้ำขังตลอดปี และเชื่อกันว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ มีการนำน้ำทั้งสองสระนี้ไปทำน้ำพิพัฒน์สัตยา ตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงปัจจุบัน บราณสถานเขาคลังใน เชื่อกันว่าเป็นที่เก็บอาวุธและทรัพย์สมบัติต่างๆ จึงเรียกว่า "เขาคลัง" การก่อสร้างประมาณพุทธศตวรรษที่ 12-13 ผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ใช้ศิลาแลงเป็นวัสดุหลักในการก่อสร้าง ที่ฐานมีรูปปูนปั้นบุคคล และสัตว์ประดับเป็นศิลปะแบบทวารวดีมีลักษณะศิลปะแบบเดียวกับที่พบที่เมืองคูบัว โบราณสถานบ้านโคกไม้เดน จังหวัดนครสวรรค์ และวัดนครโกษา จังหวัดลพบุรี จะเห็นว่าเขาคลังในตั้งอยู่เกือบกลางเมือง ลักษณะทางผังเมืองจะคล้ายกับเมืองทวารวดีอื่นๆ เช่นนครปฐมโบราณเมืองคูบัว ราชบุรี และจากรายละเอียดปูนปั้นบุคคลหรือลวดลาย แบบเดียวกับที่พบที่เมืองคูคล้าย ปรางค์สองพี่น้อง ลักษณะเป็นปรางค์ 2 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงขนาดใหญ่ หันหน้าไปทางทิศตะวันตกเช่นเดียวกับปรางค์ศรีเทพ มีประตูทางเข้าทางเดียวและจากการขุดแต่งทางโบราณคดี พบทับหลังที่มีจำหลักเป็นรูปพระอิศวรอุ้มนางปารพตี ประทับนั่งอยู่เหนือโคอศุภราช ซึ่งลักษณะของทับหลังและเสาประดับกรอบประตูเป็นสิ่งกำหนดอายุของปรางค์ ซึ่งอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 เป็นศิลปะขอมแบบบาปวนต่อนครวัด และได้มีการสร้างปรางค์องค์เล็กเพิ่ม โดยพบร่องรอยการสร้างทับกำแพงแก้วที่ล้อมรอบปรางค์องค์ใหญ่ ซึ่งอยู่ใต้ปรางค์องค์เล็ก และยังมีการก่อปิดทางขึ้นโดยเสริมทางด้านหน้าให้ยื่นออกมา และก่อสร้างอาคารขนาดเล็กทางทิศเหนือเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ระหว่างองค์ปรางค์ทั้งสองแห่งคือปรางค์สองพี่น้อง และปรางค์ศรีเทพจะมีกำแพงล้อมรอบ และมีอาคารปะรำพิธีขนาดเล็กกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป แสดงให้เห็นถึงลักษณะการวางผัง ในรูปของศาสนสถานศิลปะเขมรแบบเดียวกับที่พบในภาคอีสานของประเทศไทย

info:
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ (อำเภอศรีเทพ)